برف ، یك دسته كلاغ .

                  جاده یعنی غربت .

باد ، آواز ، و كمی میل به خواب .

       شاخ پیچك ، و رسیدن و حیاط .

من ، و دلتنگ ، و این شیشه ی خیس .

                         مینویسم ، و فضا .

        مینویسم ، و دو دیوار ، و چندین گنجشك .

یك نفر دلتنگ است .

               یك نفر می بافد .

یك نفر می شمرد .

یك نفر می خواند .

زندگی یعنی یك سار پرید .

    از چه دلتنگ شدی ؟

دلخوشی ها كم نیست : مثلا" این خورشید ،

                 كودك پس فردا ،

                                     كفتر آن هفته .

یك نفر دیشب مرد

          و هنوز ، نان گندم خوب است .

و هنوز ، آب می ریزد پائین ، اسب ها می نوشند .

قطره ها در جریان ،

برف بر دوش سكوت

و زمان روی ستون فقرات گل یاس.  

                                                                                                                  سهراب سپهری

                                   ..... زنگ تفریح.....

                      .. برمیگردم..

                       stand by

وتو گفتــــــی بنویس

نه زمان هست

نه یک فرصت سبز

نه دلیلی ساده

نه قلم طاقت گفتن دارد

نه ورق طاقت آشفته شدن

نه دلم حالت عرفانی یک شعر جدید

تو بیا این بار از من بنویس

بنویس از سحری دور

دلی خسته ز نور

بنویس از شب بی پایانی

که درون قلمم زندانی است

تو بگو این بار را هم تو بگو

تو بگو

چه کسی خندیده

چه کسی گریه نا دیده ی من را دیده

تو بگو شاهد آرام تمام غزلم

مرثیه خوان شب تنهایی

از چه باید بنویسم تو بگو

نه به خنده دل من را بشکن

نه به گریه سبب رفتن من را بنویس

می توانی تو بیا بنویس ببر از دل غم را

می توانی تو بگو

من به پایان غزل نزدیکم

فرصتم ساعت هاست

وزمان رویایی است

بی خبر از دل آشفته من

تو بگو این بار را هم تو بگو

                                                                                                منبع : گل زیرک